بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

شعبان است .

 ماهی که با اومدنش بوی عید می آید بوی عطر نیمه شعبان ، بوی عطر میلاد امام حسین

حضرت عباس ، امام سجاد .

با شروع این ماه ، یک نشاطی ، یک شور و هیجانی بر آسمان و زمین حاکم می شه

خیلی عجیبه . به آدم نشاط خاصی می ده . انگار این نشاط می خواد که آدم رو برای

 شروع مهمونی ، یک مهمونی خیلی مهم آماده کنه .

حتما" همه تجربه کردین ، وقتی یه روزی خانوادگی آدم می خواد بره یک مهمونی ،

 بره خونه یکی از آشناها که خیلی دوسش داره ، موقع آماده شدن چه شور ونشاطی

بلاخره ماه رمضون ماه مهمونی خداست دیگه .

مگه می شه که خدا یهو آدم رو مهمون کنه ؟

۲ ماه مقدمه چینی می خواد تا توی اون ۱ ماه

 بهترین و بهترین و بهترین

بهره رو بهشون بده و اونها (بنده ها) دریافت کنن .

آره..... ماه رمضون ماه عزیز خداست .

رجب و شعبان برای آماده شدنه .

و  ضمنا" میلاد یکی دیگه از عزیز های خدا هم توی نیمه این ماه عزیزه.

توی نیمه شعبان

شاید باید یادمون باشه که خدایی که این طور زمین و آسمون رو می چرخونه ،

 و انگار که به ما وعده داده شده که حتما" به خواست خدا فردا خورشید در می یاد ،

همونطور و به همون اطمینان هم ( که اگر یکی به ما بگه که فردا خورشید در نمی یاد

بهش می خندیم )

همونطور و با قوتی بیشتر وعده داده که

آره آقا هم می آید

و هزار بار برتر از خورشید

که خورشید باید در مقابل آن شمس عالم تاب زانوی ادب بر زمین زند.

و نور و چهره به حرمت آن عزیز در نقاب کشد

و ماه شب تاب خود را فرش راه او گرداند 

و آسمان به افتخارش زمین را گلاب شویی کند

و هوا با نسیم معطرش خبر ظهور را به جان تمام عالم برساند

و گوشی نباشد که نشنیده بماند تحقق این وعده حق ِ حق تعالی را.