گر دست دهد خاک کف پای نگارم *** بر لوح بصر خط غباری بنگارم

بر بوی کنار تو شدم غرق و امید است***از موج سرشکم که رساند به کنارم

پروانه او گر رسدم در طلب جان***چون شمع همان دم بدمی جان بسپارم

امروز مکش سر زوفای من و اندیش***زان شب که من از غم بدعا دست برآرم

زلفین سیاه تو به دلداری عشاق***دادند قراری ببردند قرارم

ای باد از آن باده نسیمی به من آور***کان بوی شفا بخش بود دفع خمارم

گر قلب دلم را ننهند دوست عیاری***من نقد روان در دمش از دیده شمارم

دامن مفشان از من خاکی که پس از من***زین در نتواند که برد باد غبارم